نصب و راه اندازی شبکه درون سازمانی

نصب و راه اندازی شبکه های درون سازمانی جهت ارتباط رایانه ای و موارد مرتبط با آن انجام می شود.. سیستم های کامپیوتری سبب تسریع در امور و راحتی کار در مجموعه ها شده و جزء لاینفک آن ها شده است. راه اندازی شبکه در این سازمان ها می بایست به صورت اصولی و با رعایت استاندارد ها انجام پذیرد تا شبکه بدون وقفه را در اختیار داشته باشند.

شبکه رایانه ای درون سازمانی

اولین تفاوت شبکه درون سازمانی با شبکه کوچک در وسعت بیشتر است. سازمان ها عموما دارای فضای زیادی بوده و گاها در چند واحد یا حتی چند سازمان استقرار دارند. برقراری ارتباط صحیح بین این واحد ها و ساختمان ها از اهمیت بالایی برخوردار است. پهنای باند مناسب بین کلاینت ها و سرور ها و سایر تجهیزات می بایست بطور مناسب ایجاد شود. دیدی به آینده در ایجاد این ارتباط مهم بوده و هزینه نیز می بایست در نظر گرفته شود. تفاوت دوم در نصب و راه اندازی شبکه های درون سازمانی در سرویس های بیشتر است. با توجه به تنوع امور در یک سازمان سرویس های متنوعی راه اندازی می شود. انتخاب سرور و نرم افزار مناسب در اینجا حائز اهمیت می باشد. حساسیت اطلاعات ار سازمان ها نیز از نکات شبکه سازمان می باشد. اطلاعات شخصی مربوط به یک نفر بوده ولی در سازمان شما اطلاعات مربوط به اشخاص زیادی را در مجموعه نگهداری می کنید. حفظ و نگهداری این اطلاعات از اهمیت بالایی برخوردار است. سرویس های یک سازمان به افراد زیادی داده می شود. یعنی در صورت بروز مشکل افراد زیادی دچار اختلال در کار خود می شوند. پس صحت عملکرد دایم تجهیزات و شبکه ضامن راندمان و زمان کارکرد افراد است.

راه اندازی شبکه درون سازمانی

نصب و راه اندازی شبکه های درون سازمانی شامل دو قسمت پسیو و اکتیو می شود. قسمت پسیو شامل مبحث کابل کشی و نود ها شده و قسمت اکتیو شامل سوئیچ ها و سرور ها و موارد نرم افزاری می شود. هر دو قسمت می بایست طبق اصول و استاندارد پیش برود تا شبکه بهترین راندمان را داشته باشد. این دو ارتباط تنگاتنگی با هم داشته و غفلت از یکی دومی را هم تحت تاثیر قرار می دهد. بهترین و قوی ترین سرور ها در صورت کندی و قطعی در قسمت پسیو نمی تواند پاسخگویی مناسب داشته و یا بهترین اجرای پسیو شبکه در صورت خرابی در نرم افزار ها عملا کاربردی ندارد.

نصب و راه اندازی قسمت پسیو شبکه های درون سازمانی

در قسمت پسیو شبکه سازمانی مانند سایر شبکه ها با طراحی استاندارد شروع می شود. ابتدا نقشه کل سازمان تهیه شده و جانمایی نود ها انجام می شود. جانمایی نود ها بر اساس نقشه طراحی دکوراسیون و محل استقرار پرسنل انجام می پذیرد. تمامی موارد مورد نیاز مانند شبکه، برق و تلفن لحاظ می شود. محل اتاق سرور و رک های واحد ها و طبقات مشخص شده و مسیر های کابل کشی معین می شود. در طراحی افزایش تعداد کاربران و احتمال جابجایی را در نظر می گیریم.

در نصب و راه اندازی شبکه درون سازمانی ارتباط بین رک ها و Backbone شبکه بر اساس ترافیک عبوری طراحی می شود. میزان انتقال اطلاعات محاسبه شده و تجهیزات اکتیو و نوع کابل و فیبر یا مدل های دیگر ستون فقرات بر اساس آن انتخاب می شود. برای ارتباط بین چند شعبه در صورت وجود نوع آن و تجهیزات مورد نیاز انتخاب می شود. در هر نوع شبکه یک مدل ستون فقرات مناسب است و باید تمامی جوانب بعلاوه هزینه آن لحاظ شود.

در این راه اندازی زیرساخت ارتباطی بستر لازم جهت دوربین ها و سیستم مخابرات را نیز در نظر می گیریم.

نصب و راه اندازی قسمت اکتیو شبکه های درون سازمانی

قسمت اکتیو شبکه شامل دو قسمت می شود. سخت افزاری و نرم افزاری. قسمت سخت افزاری شامل سوییچ ها و سرور و روتر و فایروال و موارد از این دست می شود. قسمت نرم افزاری شامل انتخاب نرم افزارهای مورد نیاز و نصب و تنظیم آن ها است.

ابتدا تمامی سرویس ها و امکانات مورد نیاز لیست می شود. هر کدام به چه چیزی نیاز دارد. چند سرور داریم و آیا مجازی سازی لازم است یا خیر. پس از برآورد کردن آن ها تعداد سرور ها مشخص می شود. در صورت تعدد سرور ها مجازی سازی باعث صرفه جویی بالایی در هزینه سرور می شود. از لحاظ مدیریت و کارآیی نیز به مدیر شبکه کمک شایانی می کند. در انتخاب سیستم عامل ها از بروز ترین نسخه ها که امتحان پس داده باشند استفاده میکنیم. معمولا نسخه های جدید سیستم های عامل یکسال زمان لازم دارند تا به پایداری لازم برسند.

روتر و فایروال و سوییچ بر اساس سناریوی شبکه و حجم اطلاعات انتخاب می شود. تنظیمات آن ها به سناریوی شبکه بستگی دارد. از تجهیزات با کیفیت استفاده می کنیم تا قطعی و کندی گریبانگیر ما نشود. تجهیزات باید دارای پشتیبانی مناسبی باشند. مثلا فایروال هر چند خوب باشد بدون پشتیبانی و اطلاعات فنی قابل بهره برداری نمی باشد. همچنین قابلیت به روز شدن در آن ها مهم است.

پس از تعیین تجهیزات و سیستم عامل و نرم افزار ها لوازم تهیه شده و در محل مناسب نصب می شود. سیستم عامل ها نصب شده و تنظیمات انجام می شود.

ارتباط بین شعب سازمان

برای ارتباط بین شعب در راه اندازی شبکه درون سازمانی روش های مختلفی دارد. نقاط جغرافبایی مورد بررسی قرار گرفته و میزان پهنای باند مورد نیاز بررسی می شود. سپس بهترین مدل انتخاب می گردد. در ذیل چند مدل ارتباطی معرفی می گردد.

ارتباط وایرلس: در این ارتباط پهنای باند مناسب می توان بین دو مرکز برقرار کرد. همچنین شارژ ماهیانه نداشته و فقط هزینه نصب و راه اندازی را دارید. این نوع ارتباط نیاز به دید مستقیم بین دو مرکز دارد.

ارتباط اینترانت: این ارتباط روی بستر اینترانت مخابرات برقرار شده و دارای هزینه ماهیانه می باشد. نقاط از طریق مخابرات باید امکان سنجی شود. مرکز مخابرات باید نجهیزات مربوطه را داشته باشد.

ارتباط MPLS: این ارتباط مانند اینترانت است. تفاوت آن در نوع پروتکل ارتباطی و هزینه ماهیانه است.

ارتباط اینترنتی: این روش ارتباط را روی اینترنت انجام می دهیم. روت مناسب و تونل های امن ایجاد شده و ارتباط برقرار می شود.

ارتباط ماهواره ای: در نقاطی که امکان ارایه سرویس های بالا نباشد از دیش و تجهیزات مربوطه برای سرویس ماهواره ای بهره گیری می شود. این روش هم از لحاظ تجهیزات و هم شارژ ماهیانه پر هزینه می باشد.

اتاق سرور سازمان

اتاق سرور محل ذخیره اطلاعات حیاتی سازمان است. همچنین سرویس دهی از این نقطه انجام میپذیرد. پس عملکرد صحیح این اتاق بسیار حائز اهمیت می باشد. در راه اندازی اتاق سرور تمامی استاندارد ها در این اتاق رعایت می شود تا عملکرد و ایمنی آن تضمین گردد.

دسته‌ها: مقالات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *